Lepkość
- Kiedy obiekt jest w ruchu, pomiędzy sąsiednimi warstwami płynu następuje względny ruch, co powoduje powstanie oporu tarcia pomiędzy dwiema warstwami płynu,
znane jako siła lepkości. Lepkość jest parametrem fizycznym używanym do pomiaru wielkości siły lepkości. O jego wartości decydują takie czynniki jak
rodzaj substancji, temperatura i stężenie.
- Jednostką lepkości jest Pascal-sekunda (Pa·s).
-Lepkość materiału wpływa na jego płynność i kierunkowość w formie, co znacząco wpływa na wygląd produktu. Zwłaszcza
w obszarach takich jak martwe strefy lub zakrzywione sekcje formy może powodować uwięzienie powietrza i słabe utwardzanie.

Twardość
- Twardość kauczuku silikonowego wyraża się w twardości Shore'a, znanej również jako twardość Shore'a A, wskazującej odporność przedmiotu o określonym kształcie na wgniecenie pod określonym obciążeniem. Skala twardości Shore'a A mieści się w zakresie od 0 do 100, gdzie 0 oznacza najniższą wartość, a 100 najwyższą.
- Silikon ma zazwyczaj twardość w skali Shore'a od 10 do 80. Mieszając podłoża polimerowe, wypełniacze i dodatki w różnych proporcjach, można uzyskać różne pośrednie wartości twardości. Podobnie czas i temperatura utwardzania cieplnego mogą również zmieniać twardość bez uszczerbku dla innych właściwości fizycznych.
- Twardościomierz Shore'a: w tym Shore A, Shore D i Shore 00. Dokładny zakres testowania twardościomierza Shore'a A wynosi 10 ~ 90. Kiedy Shore A<10, it is necessary to switch to Shore 00 for testing. When Shore A>90, konieczne jest przejście na Shore D w celu przeprowadzenia testów.

Środek ciężkości
- Ciężar właściwy, znany również jako gęstość względna, to stosunek gęstości substancji (w stanie całkowicie gęstym) do gęstości czystej H2O w temperaturze 3,98 stopnia pod standardowym ciśnieniem atmosferycznym (999,972 kg/m3).
- Ciężar właściwy to wielkość bezwymiarowa, co oznacza, że jest to wartość bez jednostek i zazwyczaj zmienia się w zależności od temperatury i ciśnienia.
- Gęstość żelu krzemionkowego jest zazwyczaj większa niż wody, głównie w zależności od wypełniacza z żelu krzemionkowego
Wytrzymałość na rozciąganie
- Wytrzymałość na rozciąganie, znana również jako wytrzymałość na rozciąganie, odnosi się do siły wymaganej na jednostkę powierzchni, aby spowodować rozdarcie próbki materiału silikonowego.
- Jednostką wytrzymałości na rozciąganie jest Newton na centymetr kwadratowy (N/cm2) lub Paskal (Pa).
- Ogólny zakres wytrzymałości na rozciąganie stałej gumy silikonowej wynosi od 4,0 do 12,5 MPa.
- Ogólny zakres wytrzymałości na rozciąganie kauczuku fluorosilikonowego wynosi od 8,7 do 12,1 MPa.
- Ogólny zakres wytrzymałości na rozciąganie ciekłej gumy silikonowej wynosi od 3,6 do 11,0 MPa
Wydłużenie przy zerwaniu
- Wydłużenie przy zerwaniu oznacza procentowy wzrost pierwotnej długości próbki po jej zerwaniu.
- Różne metody przetwarzania i wybór utwardzaczy mogą znacząco zmienić współczynnik wydłużenia. Szybkość wydłużania silikonu jest ściśle związana z temperaturą.
- Ogólny współczynnik wydłużenia stałego silikonu wynosi od 90% do 1120%.
- Ogólny współczynnik wydłużenia kauczuku fluorosilikonowego wynosi od 159% do 699%.
- Ogólny współczynnik wydłużenia ciekłej gumy silikonowej wynosi od 220% do 900%
Siła rozdarcia
- Wytrzymałość na rozdarcie odnosi się do odporności na rozszerzanie się nacięć lub nacięć, gdy na próbkę z karbem przykładana jest siła.
- Typowy zakres wytrzymałości na rozdarcie stałej gumy silikonowej wynosi od 9 do 55 kN/m.
- Ogólny zakres wytrzymałości na rozdarcie kauczuku fluorosilikonowego wynosi od 17,5 do 46,4 kN/m.
- Wytrzymałość na rozdarcie ciekłego kauczuku silikonowego zazwyczaj mieści się w zakresie od 11,5 do 52 kN/m.
Skurcz liniowy
- Skurcz liniowy odnosi się do procentowego błędu między wymiarami produktu silikonowego po utwardzeniu i wyjęciu z formy a wymiarami
oryginalna forma.
Elastyczność odbicia
- Sprężystość odnosi się do zdolności obiektu do szybkiego powrotu do pierwotnego kształtu po usunięciu siły zewnętrznej powodującej deformację. To jest typowe
mierzony jako stosunek energii wyjściowej odkształconej próbki podczas szybkiego powrotu do zdrowia po usunięciu naprężenia do energii wejściowej wymaganej do odkształcenia
próbka.
- Sprężystość to sposób charakteryzujący wielkość możliwego do odzyskania odkształcenia sprężystego gumy silikonowej pod wpływem naprężenia. Interakcja pomiędzy
cząsteczki kauczuku silikonowego utrudniają ruch segmentów molekularnych. Część siły działającej na cząsteczki kauczuku silikonowego jest wykorzystywana do pokonania
lepki opór pomiędzy cząsteczkami, podczas gdy druga część odkształca łańcuchy molekularne. Te dwa składniki stanowią lepkosprężystość
guma silikonowa. Dlatego kauczuk silikonowy wykazuje zarówno wysoką elastyczność, jak i lepkość.
- Czynniki wpływające na odporność gumy silikonowej:
- Kauczuk silikonowy o dużym wydłużeniu, niskim odkształceniu trwałym i dobrej elastyczności.
-- Kauczuk silikonowy o dużej masie cząsteczkowej wykazuje dobrą elastyczność.
-- Kauczuk silikonowy o wąskim rozkładzie masy cząsteczkowej ma również dobrą elastyczność.
--Silikon o dobrej elastyczności w łańcuchu molekularnym wykazuje doskonałą elastyczność.
--Jednakże silne siły międzycząsteczkowe mogą nieco zmniejszyć jego elastyczność
Stopień odkształcenia przy ściskaniu, zestaw do ściskania
- Stopień odkształcenia przy ściskaniu odnosi się do wielkości trwałego odkształcenia, które występuje, gdy materiał jest ściskany do określonego kształtu z określoną prędkością
określonej temperaturze i utrzymywanej przez określony czas.
- Współczynnik kompresji reprezentuje procent próbki materiału, który nie powrócił do swojej pierwotnej wysokości. Na przykład kompresja 40%.
ustawiony współczynnik wskazuje, że próbka odzyskała jedynie 60% swojej grubości po ściśnięciu. Zestaw kompresji 100% oznacza brak regeneracji
próbka pozostaje w stanie skompresowanym.
- Wielkość odkształcenia przy ściskaniu zależy przede wszystkim od zdolności odzyskiwania gumy silikonowej, na którą wpływają takie czynniki jak
siły międzycząsteczkowe, zmiany lub zakłócenia w strukturze sieci oraz przemieszczenia międzycząsteczkowe.
- Im niższy stopień odkształcenia przy ściskaniu, tym lepsza sprężystość i większa odporność materiału na odkształcenia.